Değerli Erdoğan köylü hemşerilerim, mevcut olan Derneğimize sahip çıkalım, "bana ne" demeyelim zararın neresinden dönersek kardır anlayışı içerisinde bundan sonraki zamanı olsun iyi değerlendirmek gerekir diye düşünüyorum. İnsanlar birşeye ihtiyaç duyduklarında ilk önce doğal olarak kendi hemşerilerini arayacaktır.Henüz birlik beraberlik, kaynaşma bilinci oluşmamış olan insanlarımız bir işte veya bir konuda hayal kırıklığına uğradıklarında bunun değerini anlayacaklardır. Değerli arkadaşlarım azıcıkta Zülfikar'a dokunmak isterim. 22 Kasım 2008 günü akşamı Derneğe geldiğimde çocuklarımız folklorden sorumlu kişi ve hocaları ile gösteriye çıkmak üzere çalışma yaptıklarını gördüm. Duygulandım içlerinde köyümüzün sanatçısını aradım göremedim.Göremeyince de üzülmedim desem yalan olur,Yönetim Kurulundaki kişilerin hiç mi dikkatini çekmedi,bu çocuk neden gelmiyor,sebebi ne diye sorulmadı, buna biraz alındım doğrusu.Ne oldu da bu zamana kadar harcanan bunca emek heba oldu. Aklıma rahmetli Cem KARACA' nın bir şarkısı geldi " BEN BİR CEVİZ AĞACIYIM GÜLHANE PARKINDA NE SEN BUNUN FARKINDASIN NE DE POLİS FARKINDA " olsun yinede ben köylülerimi seviyorum. Derneğin üyesi ve neferiyim darılmak gücünmek benim felsefemde yoktur. Unutmayalım ki menfaate dayalı dostluklar biter hemşericilik bitmez. Hepinize saygılarımı sunarım. |